Naast deze twee gevallen zijn er nog zes transgene gewassen waarvoor in verschillende lidstaten moratoria zijn ingesteld, onder meer voor de Bt176 maïs en twee koolzaadvariëteiten. Alle informatie die door de lidstaten ter verdediging van de moratoria is aangeleverd is door het Wetenschappelijk Comité van de Europese Commissie beoordeeld. In alle gevallen luidde het oordeel dat er geen sprake is van nieuwe, wetenschappelijk onderbouwde risico’s. Hierop baseerde de Europese Commissie het oordeel dat de moratoria onder de huidige EU regelgeving niet gerechtvaardigd zijn. In juni 2005 werd dan ook het voorstel aan de Europese Raad voorgelegd om de moratoria in te trekken. De Raad ging daar echter niet mee akkoord, waarop de Commissie besloot op de zaak opnieuw voor advies voor te leggen, dit keer aan het nieuwe adviesorgaan: de European Food Safety Authority (EFSA). Maar ook de EFSA kwam tot de conclusie dat de aanvullende informatie die door de Oostenrijkse autoriteiten was aangeleverd geen nieuwe risico-elementen opleverde.

De Commissie overweegt nog wat te doen met de overige zes moratoria, die betrekking hebben op producten niet meer in  de EU geteeld of vermarkt zullen worden. Daarmee is de risicobeoordeling ervan in feite overbodig geworden.

De Raad kan het voorstel van de Commissie over het opheffen van het moratorium op MON810 en T25 aannemen of verwerpen. Doet de Raad niets, dan komt het dossier na drie maanden weer terug bij de Commissie, die dan een beslissing kan nemen. Zodra het voorstel is aangenomen, hetzij direct door de Raad, hetzij in tweede instantie door de Commissie, dan moet Oostenrijk het moratorium binnen 20 dagen opheffen.

De procedures voor MON810 en T25 lopen inmiddels al meer dan tien jaar. De aanvragen voor toelating van MON810 en T25 zijn in 1995 bij de Franse autoriteiten ingediend. Op 22 april 1998 heeft de Europese Commissie besloten toestemming te verlenen voor het gebruik van MON810 en T25 in veevoer en voedingsmiddelen en voor teelt.